Bir Gün Anlarsın!!!

Uykularım kaçar geceleri,
Bir türlü sabah olmayı bilmez.
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,
Deli eden bir uğultudur başlar kulaklakrında.
Ne çarşaf halden anlar nede yastık.
Girmez pencereden beklediğin o aydınlık.
Onun unutamadığın hayali hiç çıkmaz aklından!
Kapanır yastığına çaresizliğine ağlarsın!
Sevmek neymiş birgün anlarsın!
Birgün anlarsın aslında,
Her şeyin boş olduğunu.
Şerefin
Faziletin
İyiliğin
Güzelliğin!
Gün gelirde sesini birkerecik duyabilmek için,
Vurursun başını taş duvarlara.
Büyür gitgide incilmişliğin kırılmışlığın.
Duyarsın,
Taaa derinden acısını,
Çaresiz kalmışlığın!
Sevmek neymiş bir gün anlarsın güselim!
Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.
Niçin yaratıldğını,
Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.
Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.
Boşuna geçip giden günlerine yanarsın...
Dolar gözlerin,için burkulur.
Sevmek neymiş birgün anlarsın...!!!
Birgün anlarsın tadını sevilen dudakların.
Sevilen gözlerin erişilmezliğini!
O hiç beklenmeyen saat geldimi?
Düşer saçların önüne,
Ama bembeyaz.
Uzanır,Gökyüzüne ellerin.
Ama çağresiz
Ama yorgun
Ama bitkin
Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.
Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler,acı.
Sevmek neymiş birgün anlarsın.
Bir gün anlarsın hayal kurmayı...
Beklemeyi,ümit etmeyi.
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir.
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.
Lanet edersin yaşadığına.........
Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.
O zaman bir çiçek büyür kabrinde,kendiliğinden.
Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.